سفره افطاری قلب

وقت آن است که به شهر تبرک قلبت ساکن شوی

اگر جانت تشنه نور اوست

اگر وجودت از عطش عشق او به لرزه آمده

اگر دلت به دلتنگی حضور او چون کویری بی آب شکاف خورده

پس وقت آن است که به شهر تبرک قلبت ساکن شوی

دهان ذهنت به روزه داری از تضاد ها و خود سرزنشی ها ببندی و نزول قدر و اندازه بی نهایت جانت با مشعل

امساک از قضاوت ها و شکستن خود سری ها و قالب تنگ من ها ، شاهد و مسیر نورانی قانون فطرت دنبال کنی

آری در سرسرای جان ، " خویشتن دوستی به خویشتن داری " بیازمای و بازوهای مهارت خویشتن داری به

نیروی روزه قوت ده و اعتدال نیروها به صلح و دوستی و آشتی محک زن.

و تا غروبی که طلوع بیداری خویش است

و تا شنیدن صدای موذن آشنا

و تا فراخوانده شدن به استواری حضور

در سکوت با شکوه بودن ناظر نوازش بی دریغ "او" شو و سپس 

بر سر سفره افطار گشایش بنشین

که پروردگار من مهربانی است دوستدار

که او داناست و تواناست

او همیشه هست، هست ، هست

صفا و امید و طراوت و شعف روزی روزه داریت باد

 

پانته آ معجمی -رمضان 1393

 

خواندن 5848 دفعه آخرین ویرایش در یکشنبه, 10 بهمن 1395 12:17
برچسب‌ها
Share

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

ساعات کاری:

  • شنبه -چهارشنبه: 8:00 صبح- 20:00 بعدازظهر
  • پنج شنبه: 8:00 صبح- 17:00 بعدازظهر
02633407886/ 02633407880

نماد اعتماد درگاه پرداخت

نماد اعتماد درگاه Pay.ir

رزرو یک جلسه کلاس رایگان

Captcha
  Mail is not sent.   Your email has been sent.

آدرس ما روی نقشه

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…